چقدر خاک خوردیم امشب!... نمی شد حالا این دی.جی با این حالش عوض آهنگ کُردی والس بذاره؟! :))ت

آدم خوشحال میشه مردم تو بردن اسکار توسط فرهادی حال می کنن، ولی از طرف دیگه ناراحت میشه که خوشی ما شده 3 شب در سال! شب سال نو، شبی که تو فوتبال برنده می شیم و یکی هم این! 

می گم دیگه حالا که همه به فرهادی تبریک گفتن و همه هم خوشحال شدیم و حال کردیم و جشن و اینا هم گرفتیم و تموم شد و انتقاد کردن حمل بر ضد حال و جو شکستن و عقده و اینا نمیشه انشالله! :)، یه چیزی می خواستم بگم... فرهادی نمی تونست یک کاغذ درست و حسابی با خودش ببره روی سن بخونه؟ حتما باید از دفتر مشق دخترش کاغذ رو می کند؟ (در ضمن کسائیکه می خوان بگن حرفاش مهم بود نه کاغذش و این جور چیزا انرژی شون رو هدر ندن :) اونا بجای خودش ولی نحوه ی ارائه هم مهمه. یعنی این کاغذه وصله ی ناجور بود.

من موندم... با اینهمه آدم تنها، چطور هنوز آدم تنها هست؟!...

اینقدر دلار گرون شده بابام زنگ زدن می گن عارف جان، قربون دستت یه دو دلار بفرست، این هواپیماها بهش اعتباری نیست؛ می خوام خودم یه ایرلاین شخصی بزنم! :))) 

توانائیهای مقدورات استطاعات امکانات موجودی حاضر بالقوه ی ما همینهاست! :))
(10 بار جمله ی بالا رو تکرار کنین! - جمله های شبیه اینو زیاد شنیدیم... حالا 3 کلمه بیشتر یا کمتر! :)

ضایع ترین مرگ، مرگ بر اثر خفگی در حین غذا خوردنه؛ همه می گن خاک تو سرش نتونست جلو شکمشو نگه داره!! :))) خدا کنه من اینطوری نمیرم که مث آلبر کامو ضایع میشم! :)))

توضیح: کامو گفته بود پوچ ترین مرگ، مرگ در سانحه ی رانندگی است؛ خودشم تصادف کرد و مرد! :))ت

از اخلاق جالب ایرانیها یکیش این که فکر می کنن بچه هاشون با بیش از دو یا سه دهه اختلاف سنی با خودشون، باید مظابق با سلیقه ی اونا لباس بپوشن و رفتار کنن! ت